Μυστική συμφωνία

mystiki_symfonia

Ρομαντισμός

Συμφωνήσαμε έτσι; Εσύ θα βλέπεις το φως κι εγώ το σκοτάδι. Να, κοίτα. Εκεί έχει καπνό. Άρα έχει και φωτιά.

Τρόμαξε και πνίγηκε ο κοσμάκης. Βρε δε βαριέσαι. Και τι έγινε;

Αφού σου λέει ο άλλος… ντροπή… είναι δυνατόν να καίνε και να γίνεται τόσο αποπνικτική η ατμόσφαιρα;
Μα… γι αυτή την ατμόσφαιρα δεν γίνεται όλο αυτό;
Για… ατμόσφαιρα δεν ανάβει το τζάκι στα σπίτια;
Να παίρνει η αγαπημένη τον αγαπημένο αγκαλιά μ’ ένα ποτήρι κρασί στα χέρια να τσουγκρίζουν στην υγειά τους…
…να κάθονται μπροστά στις φλόγες τα παιδιά και να λέει παραμύθια η γιαγιά;

Κι έχεις τους άλλους (ξέρεις ποιους ντε… ονόματα δε λέμε υπολήψεις δεν θίγουμε)… να σου λένε ότι καλάααα περνάς… κοτσάνι και σήμερα που δεν ψόφησες.
Σαν την Μαρία Αντουανέτα ένα πράγμα.. αφού ο λαός δεν έχει ψωμί γιατί δεν τρώει παντεσπάνι;

krish

Οικονομική Κρίση – Άστεγοι – Πόνος – Εξαθλίωση

Ποια ατμόσφαιρα γίνεται αποπνικτική τελικά; Η μέσα ή η έξω;
Αυτά τα σώματα των καλοριφέρ έχουν γίνει επιτοίχια τραπεζάκια για λογιών στολίδια…

Να μια διαφορά στη μέσα ατμόσφαιρα.. στην έξω πάλι τα διακοσμητικά παγκάκια προορίστηκαν να γίνουν ημίμονα κρεβάτια.. να φιλοξενούν τα κρύα σώματα που περιπλανιούνται κάτω από τον μαύρο νυχτερινό ουρανό.
Ναι.. ναι.. μαύρο….πάει ο ξάστερος.
Μας τελείωσε…

Τον ξεχάσαμε. Ποιος τον λογαριάζει πια;
Α… μα ναι… οι… ρομαντικοί. Οι… ατμοσφαιρικοί…
Εμείς γίναμε φερέφωνα του πόνου και της δυστυχίας.

Τον ξεχάσαμε τον ρομαντισμό μας.

Την κρύψαμε την ατμόσφαιρα… πολύ με πνίγει κύριε πρόεδρε η παγωνιά των ξένων.. …τιμώρησε με.. πίσω από μια πόρτα έκρυψα την ψυχή μου.
Την έβγαλα δίπλα από τη σόμπα, το καλοριφέρ και το τζάκι.. να μάθει πως είναι να κρυώνει…
Κι έρχεσαι εσύ τώρα και με ρωτάς;
«Γιατί με πονάς ρε φίλη; Γιορτές έρχονται… να μην χαρώ επειδή κάποιοι δεν θα χαρούν;»
Μα… φυσικά και να χαρείς. Να δοξάσεις. Να προσευχηθείς.
Όπως κι εγώ.
Θα γιορτάσω.
Μόνο που η δική μου η γιορτή δεν θα είναι γεμάτη με λουλούδια και τραγούδια.. γιορτή θα κάνω… γενέθλια στις χρονιές που πέρασαν και άφησαν πίσω τους σημάδια θύμησης.
Προσευχές θα κάνω… στα χρόνια που έρχονται να με ρίξουν στη λήθη. Να μην θυμάμαι, να ξεχάσω… να μην πονάω… να μην σκέφτομαι… να μην βλέπω, να μην νιώθω.
Κι όλοι αυτοί εκεί έξω ας μου κουνήσουν το μαντήλι.
Εγώ θα γιορτάσω.
Γενεθλιάζοντας θα κλείσω τη χρονιά που φεύγει.
Όχι σπίτι μου.
Όχι για μένα.
Έξω.
Εκεί… που η ψυχή κρυώνει.
Εκεί που τα βλέμματα παγώνουν.
Εκεί που τα χέρια δεν απλώνονται μόνο για να πάρουν κανα ψιλό μα πιότερο για να τα ακουμπήσει κάποιος που θα ‘χει θάρρος.
Ναι, μυστική συμφωνία είναι αυτή. Εγώ θα κυκλοφορήσω στο σκοτάδι.
Εσύ κράτα το φως καλά αναμμένο και δυνατό μέχρι να επιστρέψω.
….γιατί…. θα επιστρέψω…

 

Καλές γιορτές σε όλο τον κόσμο! Με υγεία πάνω απ όλα, δύναμη και κουράγιο. Είθε η κάθε αγκαλιά, η κάθε ψυχή, να είναι πάντα γεμάτη!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s