Συνέντευξη: Γιώργος Τζιτζικάκης, μια πένα με ψυχή & αγάπη για τη Γυναίκα

Τι να σας πω στην εισαγωγή – παρουσίαση για τον συγγραφέα Γιώργο Τζιτζικάκη; Ειλικρινά, δεν ξέρω τι να γράψω για να τον προλογήσω.. Τίποτα δεν μου μοιάζει κατάλληλο για ένα αυτοδημιούργητο νέο άνθρωπο που θαυμάζω

και από την πρώτη στιγμή που γνώρισα κέρδισε, εκτός την εκτίμησή μου, την φιλία μου – γιατί τον θαυμασμό για κείνον τον νιώθεις και από τη γραφή του, πολύ πριν τον συναντήσεις.

Σκέφτηκα λοιπόν, να σας παραθέσω ένα απόσπασμα από λίγα λόγια με τα οποία εκείνος αυτοσυστήνεται στο λογαριασμό του στο facebook:

“Είν’ απροσδιόριστο το που ακριβώς έχω γεννηθεί, κάποιοι λένε στα Χανιά, κάποιοι στην Αθήνα. Εγώ, 31 χρόνια μετά ακόμη το ψάχνω! Πρός το παρόν, έχω επιλέξει για προσωρινή κατοικία μου αυτό τον πλανήτη και ετούτη την χώρα. Τώρα πια, μπορώ να πω με σιγουριά πως αυτή δεν ήταν κι η σοφότερη επιλογή μου! Ύστερα απο αλλαγή πολλών κατοικιών και σχολείων λόγω διαζυγίου των γονέων μου, βρέθηκα στα 17 μου να τους παρατάω όλους και να φεύγω με μοναδικό εφόδιο την αφραγκεία μου και ένα Πανελλήνιο Λογοτεχνικό Βραβείο απο την Ένωση Λογοτεχνών για το διήγημά μου ο “Ο Ζητιάνος”.
Μέσα στο 2000 έκανα την έκδοση των πρώτων μου διηγημάτων με τίτλο “…Σιωπή…η δυνατότερη κραυγή”. Το 2005 ήρθε ο καιρός για το δεύτερο μου βιβλίο με τίτλο “Ένα γέλιο…που έκλαιγε”.
Και οι δυο δουλειές μου χαρήκαν ανάγνωσης και ανταπόκρισης του κοινού, πράγμα που με γέμισε κουράγιο να συνεχίσω, καθώς η διανομή γινόταν ερασιτεχνικά και χέρι χέρι απ’ ανθρώπους όμως που αγαπούσαν την λογοτεχνία και την προσπάθεια μου.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους αυτούς, τους πρώτους πρώτους αναγνώστες.

 

Επίσης, σας παραθέτω και λίγα δικά μου λόγια από την μεταξύ μας επικοινωνία, όπου φαίνεται η δική μου οπτική για την γραφή του και την όλη παρουσία του (…χωρίς στολίδια, παρότι έτσι θα φανεί ίσως, …και λογοκρισία επίσης) για να γνωρίσετε τον Γιώργο περισσότερο μέσω εμού…(σωθήκατε τώρα θα μου πείτε, και δεν θα σας αδικήσω, διόλου, αφού εκτός των άλλων… ίσως είμαι λιγουλάκι επηρεασμένη, καθότι έχω μεγαλώσει και γω στα Χανιά!)

“Γιώργο, χτες ήταν υπέροχη η παρουσίαση του νέου σου “παιδιού” και ομολογώ πως θα την ζήλευαν αρκετοί συγγραφείς που τους ξέρει ο κόσμος καλύτερα από σένα μέχρι σήμερα. Το θέμα είναι όμως ποιος θα μείνει αθάνατος, όπως οι ποιητές που ακούς και αφουγκράζεσαι… Απορία προσωπική, γιατί διαβάζω ήδη από χθες το βράδυ το ‘Γυναίκα Κόλαση…Γυναίκα κι ο Παράδεισος’: – Τη βέσπα την έφτιαξες πουλάκι μου, ή θα κάνει θόρυβο ακόμη και θα βγάζει καυσαέριο; Γιατί αν δεν την έφτιαξες ήδη, με τα χρήματα που πήρες χθες από τα πολλά βιβλία που πούλησες στην παρουσίαση, να το κάνεις σε παρακαλώ πολύ! Είμαι και οικολόγος εγώ.. Το νου σου μήπως δεν το επισκευάσεις, ε; χα χα
Σοβαρά τώρα, το χάρηκα γιατί είδα πως σ’ αγάπανε όπως και τα βιβλία σου, γιατί το αξίζεις και σαν άνθρωπος. Άσε που δεν μπορούσαμε να σου μιλήσουμε στην παρουσίαση και προς στιγμή ένιωσα σαν να ήμουν σε παράσταση του Ρουβά!! Είσαι πηγή χαράς και δίνεις πνοή αισιοδοξία στο κοινό, γιατί είσαι παιδί γεμάτο θετική ενέργεια. Σ’ αγαπάει η ζωή, γιατί την αγαπάς και συ, Γιώργο και αυτό το βγάζεις στον κόσμο και ας μην σε ξέρει σαν άνθρωπο. Δεν είναι τυχαίο που είσαι τόσο δημοφιλής.”

1)  Γιώργο, κατ’ αρχάς θέλω να μου επιτρέψεις τον ενικό, παρότι δεν το συνηθίζω, ακόμη και σε καλούς φίλους, στις συνεντεύξεις που κατά καιρούς έχω δημοσιεύσει… Περιέργως, νιώθω πως μόνο έτσι μπορώ να σου απευθύνω το λόγο!
Πως και πότε συνειδητοποίησες πως γράφεις;

Χαίρομαι που νιώθεις άνετα να χρησιμοποιήσεις Ενικό, σημαίνει πως στις παρουσιάσεις-παρτάκια που έχεις βρεθεί μαζί μας, έχεις νιώσει την αλήθεια που θέλω να διαποτίζει τις σχέσεις μου με τους ανθρώπους.
Πρωτοσυνειδητοποίησα ότι μπορώ να γράψω μια ολοκληρωμένη ιστορία στα δεκατέσσερά μου. Είχα δύσκολα παιδικά χρόνια, βουτηγμένα σε πόλεμο και εγκατάλειψη, οπότε έπρεπε να βρω έναν βράχο να σταθώ για να μη πάρει το κύμα. Οι ιστορίες και οι ήρωές εκείνοι, με έπαιρναν μαζί τους κάπου αλλού, πιο χρωματιστά. Είχαν πολύ ‘Γιώργο’ μέσα τους και λίγο ‘Τζιτζικάκη’, αν μπορείς να καταλάβεις τι εννοώ. Ελπίζω και στην συνέχεια, σε όλα μου τα έργα, να μείνω ‘Γιώργος’!

2)  Τι αισθάνεσαι κατά τη διάρκεια της συγγραφής ενός βιβλίου σου;

Το πρώτο συναίσθημα είναι μια αναζήτηση να το αποτυπώσω, ώστε να επέλθει η πλήρωση των δικών μου συναισθημάτων. Κεφάλαιο στο κεφάλαιο, ολοκληρώνομαι κι εγώ μαζί του, με ανακαλύπτω και γίνομαι πιο χαμογελαστός. Στην ολοκλήρωσή του, έρχεται ένα άβολο χαμόγελο, που από τη μία ψιθυρίζει επιβραβευτικά για το φινάλε, κι από την άλλη με σπρώχνει για να ξεκινήσω ένα επόμενο βιβλίο!

 

3)  Πότε εκφράζεται καλύτερα η γραφή σου; Όταν είσαι καλά ψυχολογικά, ή μήπως όταν δεν είσαι στα καλύτερά σου;

Παλαιότερα, όταν δεν ήμουν καλά ψυχολογικά. Σήμερα όμως, που πρέπει να είσαι εκεί για παράγεις έργο, δεν το ζητά μόνο η ψυχή σου, αλλά κι όσοι περιμένουν για να σε διαβάσουν. Συνειδητοποιείς πως δεν είσαι πλέον αθλητής που τρέχεις για χόμπυ, αλλά μαχητής του στίβου. Οφείλεις λοιπόν, πρωτίστως στον εαυτό σου, να είσαι ειλικρινής για το πόσο διακαής πόθος είναι το γράψιμο για σένα, δεν μπορείς να βρεις δικαιολογίες για να μη γράψεις, ή να γράψεις όποτε είσαι σε μια συναισθηματική νημεμία, ή μια τρικυμία. Χαμογελαστός ή κατσουφης, εμένα η ζωή μου έμαθε πως “the show must go on”, και πως η δική μου σκηνή λέγεται σελίδα, οπότε συνεχίζω ανεξάρτητα ψυχολογικής κατάστασης.

 

4)  Περιέγραψέ μας, αν θέλεις είναι ένα κλασικό 24ωρο σου κατά τη διάρκεια που γράφεις ένα βιβλίο σου.

Προς Θεού, δεν γράφω σκυμμένος μέσα σε χαρτιά, χαμένος στον κόσμο μου! Άλλωστε, από τα βιβλία δεν κερδίζει κάποιος τα προς το ζειν, οπότε πρέπει και να εργάζομαι. Πάντως, όταν ξεκινώ κάτι μου αρέσει να το ολοκληρώνω, κι αυτό σημαίνει πως περνούν γρήγορα οι ώρες. Συνήθως, γράφω νύχτα που έχει περισσότερη ησυχία. Αυτό βέβαια έχει κοστίσει αμέτρητες άυπνες νύχτες, αλλά το απολαμβάνω κάθε φορά, και πάντα πλάι σε ένα πικάπ με δίσκους που παίζουν συντροφιά με τη γραφή.

 

5)  Τι είναι για σένα η συγγραφή;

Το κλειδί για έναν καλύτερο κόσμο. Δεν μπορώ να με φανταστώ δίχως να γράφω, αλλά ακόμη περισσότερο, δίχως να διαβάζω, θα είναι σαν να μην αναπνέω. Μου φαντάζει ανεπίτρεπτο, το γεγονός οτι πολλοί άνθρωποι δε διαβάζουν! Πώς ζεις κάποιος δίχως να ατενίζει η φαντασία του μέσα σε σελίδες; Για μένα είναι γη και ύδωρ.

 

6)  “Τι θέατρο που είναι ο έρωτας! Τι θίασος σαιξπηρικός η αγάπη!” …Αυτές είναι δύο φράσεις από το τελευταίο βιβλίο σου, που μου δίνουν το έναυσμα να σου ζητήσω να μοιραστείς μαζί με το αναγνωστικό κοινό μας πως βλέπεις τον Έρωτα και την Αγάπη ο ίδιος.

Θα σου απαντήσω με την τελευταία φράση του προηγούμενού μου βιβλίου, την οποία ασπάζομαι στη ζωή μου:

Είναι παιδί ο Έρωτας και είναι αγόρι.
Είναι παιδί η Αγάπη και είναι κορίτσι.
Είναι κακός, κουρασμένος γέρος ο Εγωισμός.
Ας τον σεβαστούμε όσο του αξίζει, αλλά ας βγούμε για παιχνίδι!

 

7)  Tι θα ήθελες να μοιραστείς μαζί με τους αναγνώστες του Womland.com σχετικά με το έργο σου; Μίλησέ μας λίγο για τα βιβλία που έχεις γράψει ήδη, αλλά και για ότι έχεις στα σκαριά;

Το ‘Γυναίκα η Κόλαση… Γυναίκα κι ο Παράδεισος‘ (Εκδόσεις Περίπλους) είναι το πρόσφατο και τέταρτο βιβλίο μου. Είναι δέκα ιστορίες ερωτικές, στις οποίες ο εκάστοτε πρωταγωνιστής λειτουργεί, άλλοτε σαν απόλυτος λάτρης της γυναικείας φύσης, άλλοτε σαν φαλλοκράτης και άλλοτε σαν ένα μπερδεμένο πλάσμα που προσπαθεί να ανακαλύψει το μυστήριο της Γυναίκας.
Πριν από αυτό, είχε έρθει το ‘Να μην ξεχάσω να ξυπνήσω‘ (Εκδόσεις Ιωλκός), μια ιστορία πέντε ανδρών που μέσα από συζητήσεις για τις εμπειρίες τους και μύχιες σκέψεις, υποκλίνονται ή δεν παραδέχονται ποτέ, το γεγονός πως η Γυναίκα στέκεται επίπεδα πιο υψηλότερά τους.
Το πρώτο μου βιβλίο εκδόθηκε στα δεκαεπτά μου και είχε τίτλο ‘Σιωπή… η δυνατότερη κραυγή‘, το δεύτερο λίγα χρόνια μετά με τίτλο ‘Ένα γέλιο… που έκλαιγε’ και ήταν και τα δύο συλλογές με διηγήματα. Δυστυχώς, έχουν εξαντληθεί όλες οι εκδόσεις τους και δεν υπάρχουν πια.
Το επόμενό μου βιβλίο, έχει πρωταγωνίστρια και όχι πρωταγωνιστή. Είναι ένα μυθιστόρημα που πραγματεύεται την καθημερινή βία μέσα σε ένα σπίτι μιας καθημερινής Γυναίκας που καταπιέζεται και την επανάστασή της.

 

8)  Σε παρακαλώ, περιέγραψέ μας λίγο τον Γιώργο και το πως απασχολείται όταν δεν γράφει, ποια είναι τα χόμπυ του και τι του αρέσει να κάνει πιο πολύ.

Μία από τις μεγαλύτερες αγάπες, είναι το πάθος μου με τη μουσική! Από τα δεκαπέντε μου, έχω περάσει από πολλά rock bars και ραδιοφωνικούς σταθμούς, πάντα μου άρεσε να κάνω τον κόσμο να περνά καλά και να περνώ κι εγώ καλά μαζί τους! Είμαι ‘βινυλιάκιας’, κι έτσι όποτε έχω χρόνο, λατρεύω ένα περίπατο στο Μοναστηράκι για ανεύρεση δίσκων, αλλά και μεταχειρισμένων βιβλίων. Ένα από τα όνειρά μου είναι κάποτε να έχω ένα δικό μου cafe αποκλειστικά με δίσκους και βιβλία και να υποδέχομαι φίλους εκεί.

 

9)  Μέσα από το γράψιμό σου υμνείται η γυναίκα. Τι σημαίνει για σένα η Γυναίκα και κατά πόσο η ίδια η ζωή σε έχει κάνει να αλλάξεις γνώμη – ή όχι – για τη άποψη που είχες σχηματίσει για το άλλο φύλο;

Μπορεί πάντα να έγραφα για τη Γυναίκα και πιθανόν πάντα να γράφω, αλλά αυτό δεν με κάνει ειδικό! Νομίζω πως ποτέ δεν θα σχηματίσω συγκεκριμένη γνώμη, πολύ απλά, γιατί πάντα μαθαίνω καινούργια πράγματα από τη Γυναίκα για τη Γυναίκα! Για μένα, είστε μια συνεχόμενη, ρέουσα και ασυγκράτητη ενέργεια, μέσα στην οποία πάντα θα διδάσκομαι τι είναι η ζωή. Αυτό που ξέρω είναι πως έχετε απίστευτες δυνάμεις και αντοχές, θωρακισμένες άμυνες και ισχυρές επιθέσεις, τρυφερές αγκαλιές και κοφτερά δόντια μαζί! Εν ολίγοις, υποκλίνομαι μπροστά σας, όχι μόνο μέσα από τις ιστορίες μου, αλλά κι έξω απ’ τα βιβλία, καθημερινά όπου σας συναντήσω!

 

10)  Πες μας λίγα λόγια για τα όνειρά σου και τα μελλοντικά σχέδια που έχεις για τη ζωή σου.

Το μεγαλύτερο όνειρό μου δεν ξέρω αν θα γίνει ποτέ πραγματικότητα, αλλά θα το ήθελα. Είναι να ταξιδέψω σε όλο τον κόσμο, να δω άλλους πολιτισμούς, να αποτυπώσω κουλτούρες. Κατά τα άλλα, είναι πεζά τα όνειρά μου. Εκείνο το cafe που σου ανέφερα σε παραπάνω ερώτηση, μια αξιοπρεπή εργασία, να έχω υγεία, ώστε να απολαμβάνω ένα κύμα το καλοκαίρι, να παίζω μουσική, να γράφω, να ονειρεύομαι, να μπορώ να διακρίνω πάντα το όμορφο, να μη πάψω ποτέ να ελπίζω πως κάτι θα αλλάξει και θα έρθουν υπέροχες μέρες.

 

11)  Τι είναι αυτό που θεωρείς το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή;

Την οικογένεια. Θεωρώ πως αν ένας άνθρωπος έχει μια ‘βάση’ στη ζωή του, έναν σωστό πατέρα και μια μάνα, μπορεί να συνεχίζει να μάχεται με χαμόγελο, γνωρίζοντας πως πάντα θα υπάρχει μια αγκαλιά να τον κλείσει μέσα της, αν τραυματιστεί. Υποκλίνομαι διπλά, σε όσους δεν έχουν αυτή τη ‘βάση’. Είναι πολλαπλάσια αγωνιστές της καθημερινότητας και θωρακισμένοι για τα δύσκολα. Προσεύχομαι και παρακαλώ καθημερινά Τον Θεό να τους βοηθά και να ξαποσταίνουν που και που για να παίρνουν δύναμη, τους νιώθω βλέπεις, γιατί ένα τέτοιο παιδί είμαι κι εγώ.

 

12)  Ποια είναι η άποψή σου για το Θεό; Τον ψάχνεις; …Τον έχεις βρει; Ή ακόμη αναρωτιέσαι για την ύπαρξή του;

Όσο τρελό κι αν αυτό ακουστεί, σε μένα ο Θεός έχει αποδείξει την ύπαρξη Του! Πριν τρία χρόνια, έφτασα στο θάνατο, τον άγγιξα, έμεινα μερικά λεπτά μαζί του και τελικά επέστρεψα. Όταν πια ξαναβρήκα δυνάμεις, ο Θεός ήταν εκεί στο πλάι μου και μου είπε: ‘Είχες απλήρωτο το ρεύμα κι είπα να σε φέρω πίσω να το τακτοποιήσεις!’ (χεχε). Μου χαμογελούσε αλήτικα, κλείνοντάς μου το μάτι. Σήμερα πια, Τον συναντώ κάθε βράδυ όταν γράφω! Μου ψιθυρίζει τη σωστή σειρά των λέξεων που θα βάζω στη σελίδα.


Γιώργο, σ' ευχαριστώ πολύ για την εκ βαθέων συνέντευξή σου στο Womland. Σαν εξομόληγηση καρδιάς μου μοιάζει... Να είσαι πάντα καλά! Καλοτάξιδα όλα τα βιβλία σου, όπως και το ταξίδι σου σ' αυτό τη ζωή, που εύχομαι να είναι ευλογημένο, ώστε να πραγματοποιηθούν όλα τα όνειρά σου! ~ Μαρία Τρίγκα.

 

Σύντομο βιογραφικό για τον Γιώργο Τζιτζικάκη

Ο Γεώργιος Ελ. Τζιτζικάκης γεννήθηκε το 1981. Zει στην Αθήνα και κατάγεται από τα Χανιά. Εργάζεται στον τομέα της Καλλιτεχνικής Βιβλιοδεσίας, έχει σπουδάσει Διοίκηση Αθλητικών Επιχειρήσεων και Δημόσιες Σχέσεις, είναι Διαιτητής Ποδοσφαίρου του Συνδέσμου Αθηναίων Διαιτητών από 1998 και από το 2008 είναι Reiki Therapist του Usui System of Natural Healing. Επί σειρά ετών έχει ασχοληθεί με την παραγωγή μουσικών εκπομπών στο ραδιόφωνο. Η ενασχόλησή του με τη συγγραφή ξεκινά από <img style="margin: 5px 9px 4px 4px; float: right;" title="Σέβη Τηλιακού | Γιώργος Τζιτζικάκης | Πένυ Ξενάκη" src=" http://womland.com/wp-content/uploads/2012/11/xenaki_tiliakou_tzitzikakis.jpg " για το διήγημα του "Ο Ζητιάνος” . Έργα έχουν συμπεριληφθεί σε λογοτεχνικές συλλογές πλάι σε καταξιωμένους σύγχρονους πεζογράφους. Άρθρα του και λογοτεχνικές κριτικές έχουν δημοσιευθεί σε εφημερίδες και περιοδικά ανά την Ελλάδα. Έχει προλογίσει ποιητικές συλλογές και είναι συνεργάτης σε λογοτεχνικά έντυπα και διαδικτυακούς τόπους.

Το γκρουπ του συγγραφέα για τα βιβλία του στο fb 

.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s