Διαδικτυακές Σχέσεις, ένας φτωχός τρόπος εύρεσης αγάπης

Το θέμα μας: “Γιατί οι Διαδικτυακές Σχέσεις είναι ένας φτωχός τρόπος για την εύρεση αγάπης…”. Μερικοί άνθρωποι πιστεύουν πως ορισμένες πρόσφατες έρευνες που πραγματοποιήθηκαν σχετικά με τη διαδικτυακή επικοινωνία

ρίχνουν ένα νέο φως στη κατανόηση των ρομαντικών διαδικτυακών σχέσεων.

Αν και το διαδίκτυο έχει βοηθήσει μερικούς από εσάς να βρείτε ερωτικούς συντρόφους και καταλήξατε σε γάμο, η έρευνα έχει αγνοήσει τα διάφορα ελαττώματα και προβλήματα που συσχετίζονται με αυτό το είδος της “επικοινωνίας”. Θα εξετάσουμε μερικές από αυτές.

Τα ευρήματα της έρευνας μπορούν να συνοψιστούν ως εξής:
1. Αυτοί που κάνουν τις “διαδικτυακές σχέσεις” τείνουν να καλύπτουν τα κενά με πληροφορίες που προσδίδουν θετικές ιδιότητες στο πιθανό σύντροφο. Από την άλλη πλευρά, ο καθένας θέλει να κάνει τον εαυτό του να φαίνεται να κατέχει τα πιο επιθυμητά χαρακτηριστικά.
2. Υπάρχουν διαφορές μεταξύ των φύλων τόσο στις προτιμήσεις, όσο και στο τρόπο που γράφουν τα μηνύματα. Οι γυναίκες ενδιαφέρονται περισσότερο για το εισόδημα, παρά για τα φυσικά χαρακτηριστικά, και οι άνδρες έλκονται από την εμφάνιση των γυναικών και για το αν βρίσκονται σε σχέση ή είναι ελεύθερες.
3. Οι χρήστες των υπηρεσιών αυτών προτιμούν άτομα που έχουν ομοιότητες σε διάφορες κατηγορίες (συμπεριλαμβανομένων, την εκπαίδευση και τα φυσικά χαρακτηριστικά, όπως το ύψος, την ηλικία, τη φυλή, θρησκεία, πολιτικές απόψεις και το κάπνισμα).

Είναι σημαντικό να αναφέρω ότι τα ευρήματα των ερευνών έχουν δείξει κάποια συμπεριφορά και στάση αυτών που επικοινωνούν διαδικτυακά να προσχώρησαν στην κοινότητα του Διαδικτύου με διαφορετικά κίνητρα, προσδοκίες και υπόβαθρα, αλλά είναι ανακριβές να πούμε πως αυτή η συμπεριφορά και η στάση αντανακλούν τις πραγματικές διαπροσωπικές αξίες. Αυτό συμβαίνει επειδή οι διαδικτυακές σχέσεις δεν διαθέτουν τα βασικά συστατικά για την ανάπτυξη της πραγματικής αγάπης. Το πιο προφανές πρόβλημα που συνεπάγεται η χρήση του διαδικτύου είναι πως οι προβλέψεις που κάνουν αυτά τα άτομα βασίζονται σε κάποια παρόμοια ενδιαφέροντα και από μερικές φωτογραφίες. Αυτό το είδος των τεχνητών “επαφών” έρχεται σε αντίθεση με τη διαδικασία των ουσιαστικών διαπροσωπικών αλληλεπιδράσεων, οι οποίες δημιουργούν την αγάπη και την έλξη.

Για να εξηγήσω το πρόβλημα, θα πρέπει πρώτα να αναφερθούν τα συστατικά για την αγάπη και τις προσωπικές αλληλεπιδράσεις.

Τα βασικά συστατικά για την αγάπη

Όπως αποδεικνύεται από μελέτες η δημιουργία και η διατήρηση της αγάπης περιλαμβάνει την επικύρωση της επικοινωνίας μεταξύ των συντρόφων για μια ποικιλία θεμάτων, συμπεριλαμβανομένης της κατανόησης και της ανησυχίας για τις προσωπικές και συναισθηματικές ανάγκες του συντρόφου, την ανάπτυξη συντροφικότητας, την καλλιέργεια και την παγιοποίηση σωματικής, συναισθηματικής, διανοητικής και πνευματικής έλξης, ύπαρξη σεβασμού και υποστήριξης’ συγχωρώντας, αποδέχοντας και ενθαρρύνοντας, εκτιμώντας και αγαπώντας. Επίσης, πρέπει να υπάρχει η σεξουαλική ευχαρίστηση και η πίστη, η δέσμευση, κοινές δραστηριότητες, καθώς και η απουσία ελέγχου, αμυντικότητας και περιφρόνησης μεταξύ άλλων παραγόντων.

Για την εκτέλεση των καθηκόντων της, οι σύντροφοι πρέπει να συμμετέχουν σε σημαντικές αλληλεπιδράσεις (πρόσωπο-με-πρόσωπο αλληλεπιδράσεις, συμπεριλαμβανομένων τόσο τηλεκτική και τη μη λεκτική επικοινωνία), που επιτρέπουν σε ένα πρόσωπο να δώσει, αλλά και να λάβει από το άλλο. Αν και σε απευθείας σύνδεση τα άτομα μπορεί να είναι σε θέση να ανταλλάσσουν μηνύματα, αφού περάσουν την αρχική εξέταση του άλλου με βάση τις επιλεκτικές πληροφορίες που δίνονται, η διαδικασία είναι αντίθετη της αλληλεπίδρασης με βάση την φυσική έλξη.

Οι σημαντικές αλληλεπιδράσεις εξαρτώνται από δύο παράγοντες: (1) τις κατάλληλες ευκαιρίες (π.χ. η κατάλληλη στιγμή, ο τόπος, τα πρόσωπα) και (2), ένα “σωστό” μυαλό (χωρίς προκαταλήψεις για τον εαυτό του/της και τους άλλους).

Οι σωστές ευκαιρίες είναι σημαντικές. Αν και ψυχολογική έρευνα πάνω στην έλξη έχει εντοπίσει αρκετές μεταβλητές, όπως την αμοιβαιότητα και την αποκάλυψη (αποκαλύπτοντας προσωπικές πτυχές του εαυτού μας στους άλλους), την αμοιβαία ανταμοιβή, την ομοιότητα και τη φυσική ελκυστικότητα. Αυτές οι μεταβλητές είναι άχρηστες αν τα άτομα που διαθέτουν αυτά τα χαρακτηριστικά και τις τάσεις δεν έχουν τις κατάλληλες ευκαιρίες για την υλοποίηση των στόχων τους.

Από την άλλη πλευρά, ένα “σωστό” μυαλό είναι ο πιο σημαντικός παράγοντας. Γιατί μερικά άτομα που συναντούν καλές ευκαιρίες για να ανταποκριθεί ο ιδανικός συντρόφος τους χάνουν τις ευκαιρίες αυτές να αναπτύξουν την επιθυμητή σχέση; Η απάντηση είναι ότι ως επί το πλείστον έχουν ένα δυσλειτουργικό νου, με συναισθηματικό φορτίο του φόβου, άγχους, ή άλλων ψυχικών συγκρούσεων. Τα άτομα αυτά φοβούνται ότι θα αντιμετωπίζουν απόρριψη από το στόχο της έλξης τους, επειδή χρησιμοποιούν επιφανειακές κατηγορίες για τον καθορισμό του εαυτού τους και των άλλων, καθώς και προβλέπουν την αποτελεσματικότητα των πιθανών σχέσεών τους με βάση των παρελθοντικών σχέσεων, αγνοώντας τα μηνύματα αγάπης από τους ανθρώπους που τους ελκύουν και βρίσκονται στο τώρα. Όλες οι κατηγορίες είναι ακριβώς οι χάρτες, ή τα υποκατάστατά της κοινωνικής πραγματικότητας και όχι η ίδια η πραγματικότητα.

Όταν οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τις κατηγορίες για την πρόβλεψη αλληλεπίδρασης, αλλά δεν δίνουν προσοχή στις πραγματικές ανακοινώσεις του άλλου, θα παραχθούν δύο αποτελέσματα:

α) αποφυγή της αγάπης, και,

β) προσελκύονται τα λάθος άτομα.

Αυτό το είδος των αλλοιωμένων σκέψεων μπορεί να διορθωθεί μόνο μέσα από τις τακτικές και σημαντικές αλληλεπιδράσεις, οι οποίες βοηθούν τα άτομα να μάθουν τι είναι η αγάπη και να εκτιμάνε τους άλλους.

Τα προβλήματα με τις διαδικτυακές σχέσεις

Είναι προφανές ότι τα διαδικτυακά ραντεβού έχουν τουλάχιστον δύο προβλήματα. Πρώτον, είναι μια αντίθετη αλληλεπίδραση από την επικοινωνία πρόσωπο με πρόσωπο. Δεύτερον, δεν βοηθούν στην επούλωση των συναισθηματικών τους πόνων από ορισμένους διαδικτυακούς συντρόφους. Η διαδικτυακή σχέση είναι μια που βασίζεται σε ορισμένες έννοιες που προβλέπουν δύο δυνατότητες αποδοχής και απόρριψης από τους άλλους. Πρόκειται για ένα τεχνητό είδος, διότι τόσο η απόρριψη, όσο και η αποδοχή από τα άτομα αυτά δεν είναι σχετικά με την απόρριψη και την αποδοχή κάποιων πραγματικών προσώπων.

Οι άνθρωποι ποτέ δεν ερωτεύονται με τις κατηγορίες, μόνο οι πραγματικές διαπροσωπικές διαδικασίες μπορούν να δημιουργήσουν το αίσθημα της αγάπης. Η αγάπη δημιουργείται και συντηρείται από τη διαδικασία της ουσιαστικής επικοινωνίας. Οι διαδικτυακές σχέσεις δεν μπορούν να το πράξουν. Επιπλέον, η αγάπη βασίζεται πολύ στην υποκειμενικότητα. Ένα πρόσωπο που αγαπά θεωρεί το/τη σύντροφο του/της ένα μοναδικό και ξεχωριστό άτομο.

Η νέα τεχνολογία των υπολογιστών έχει επεκταθεί σε μεγάλο βαθμό δυνατοτήτων και δίνει την ελευθερία στους ανθρώπους να επικοινωνούν μεταξύ τους και να δημιουργούν ρομαντικές σχέσεις, αλλά, τουλάχιστον υπό την τρέχουσα μορφή της, έχει πολλούς περιορισμούς.

Βαλέρια Κιλαμπέρια
Ψυχολόγος, MSc. ~   valeriepsych@gmail.com

 

.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s