Συνέντευξη: Καραμπακάκη Στέλλα – Η συγγραφή είναι μια καλή φίλη & εσωτερική ανάγκη

Editorial από την Βένη Παπαδημητρίου για την Στέλλα Καραμπακάκη.

Οι άντρες είναι σαν τα… παπούτσια; Μάλλον, είναι και… μην ενοχληθείτε γι αυτή την παρομοίωση, όσοι κύριοι διαβάσετε τη συνέντευξη. Άλλωστε, τα παπούτσια και κυρίως οι γόβες,

είναι το αγαπημένο φετίχ των περισσότερων γυναικών..
Εδώ, πρόκειται για τον τίτλο ενός βιβλίου, που αφορά τις σχέσεις των δύο φύλων, τη σύγχρονη σχέση, η οποία είναι πια, όχι απλώς δύσκολη, καθώς έχει υποστεί … μετάλλαξη με την κακώς εννοούμενη χειραφέτηση της γυναίκας..
Ένα βιβλίο που απευθύνεται όχι μόνο σε γυναίκες, αλλά και σε άντρες με.. “ανοιχτό μυαλό και χιούμορ”, όπως αναφέρει η συγγραφέας του βιβλίου, Στέλλα Καραμπακάκη.
Πρόκειται για μια.. σάτιρα των σύγχρονων σχέσεων, των προβλημάτων επικοινωνίας που υπάρχουν ανάμεσα στα δύο φύλα.. Ένα βιβλίο που δεν πρέπει να χάσει, καμία γυναίκα και κανένας άνδρας, αν θέλουν να δουν τη σχέση μεταξύ τους, ως παρατηρητές, θεατές, ενός έργου, που παίζεται καθημερινά.. Κι αν δούμε τις συμπεριφορές μας εκ του … μακρόθεν, θα γελάσουμε πολύ και αυτό θα μας βοηθήσει να βελτιωθούμε και να αλλάξουμε προς όφελός μας.. Προς όφελος της σχέσης μας με τους άντρες εμείς οι γυναίκες, και οι άντρες σε ό,τι αφορά τη σχέση τους με τις γυναίκες.. (Σίγουρα δεν εννοεί ότι όταν τα παπούτσια παλιώσουν τα .. πετάμε και αγοράζουμε καινούργια!!!)
Η Στέλλα Καραμπακάκη, δεν σταμάτησε εδώ.. Πέρα από το βιβλίο “Οι άντρες είναι σαν τα παπούτσια” που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις “Πολύτροπον”, εξέδωσε και ένα δεύτερο βιβλίο με τίτλο “Ένα Ξωτικό στον Κήπο της Ουτοπίας”, από τις εκδόσεις Περίπλους.
Και όπως σημειώνει και η ίδια και θα διαβάσετε και παρακάτω, “το βιβλίο αυτό έχει μια ιδιαιτερότητα… αποτελεί ένα διάλογο ανάμεσα σε ποίηση και πρόζα”.
Φοβερά ενδιαφέροντα και τα δύο της βιβλία. Και σίγουρα, τα επόμενα που ετοιμάζει, θα είναι το ίδιο υπέροχα, πρωτότυπα και ενδιαφέροντα βιβλία.

Ας γνωρίσουμε την κ. Στέλλα Καραμπακάκη, να την αγκαλιάσουμε ως συγγραφέα.

♦  Η Βένη Παπαδημητρίου συζητά αποκλειστικά με την Στέλλα Καραμπακάκη για το Womland.
1) Τέλειωσες Μουσικό σχολείο και.. ΜΜΕ.. πως έφθασες στη συγγραφή; Τι σε ώθησε να γράψεις; 

Τελείωσα το Μουσικό σχολείο και το Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, από το οποίο “κρατάω” κυρίως το πρώτο κομμάτι, αυτό της επικοινωνίας. Αυτό είναι το μέρος των σπουδών μου που με χαρακτηρίζει και με ενδιαφέρει για περαιτέρω αναζητήσεις και μελέτη. Και με αυτή μου την ιδιότητα συνδέεται και η μουσική, αλλά και η συγγραφή, αφού αποτελούν κι αυτά μορφές επικοινωνίας. Να γράψω με ώθησε η ανάγκη για νέους τρόπους έκφρασης. Όταν πια δεν αρκούσε η μουσική, η οποία μου γεννούσε μια πληθώρα συναισθημάτων που έπρεπε κάπως να εκφραστούν, τότε άρχισα να γράφω εκείνα που ήθελα να πω.

2) Από τι εμπνεύστηκες;

Εμπνεύστηκα από τους ανθρώπους γύρω μου, από τοπία και εικόνες. Από όσα είμαι και από όσα θα ήθελα να είμαι, ή να γίνω κάποια στιγμή. Και κυρίως εμπνεύστηκα από την καθημερινότητα, η οποία είναι γεμάτη με ενδιαφέρουσες, αστείες, αλλά και συγκινητικές ιστορίες – αρκεί να κάνουμε ένα βήμα πίσω για να μπορέσουμε να τις δούμε λίγο πιο καθαρά.

3) Έγραψες δύο βιβλία.. Πες μας τους τίτλους και τι περιέχει το κάθε ένα από αυτά…

Το πρώτο είναι το “Οι Άντρες είναι σαν τα παπούτσια” που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πολύτροπον. Πρόκειται για μια σάτιρα των σύγχρονων σχέσεων, μια χιουμοριστική παρουσίαση του προβλήματος επικοινωνίας που υπάρχει ανάμεσα στα δυο φύλα και που με τη γυναικεία χειραφέτηση, μάλλον έχει οξυνθεί. Απευθύνεται σε γυναικείο κοινό, αλλά και σε άντρες που διαθέτουν χιούμορ και ανοιχτό μυαλό. Το δεύτερο είναι το “Ένα Ξωτικό στον Κήπο της Ουτοπίας” από τις εκδόσεις Περίπλους. Το βιβλίο αυτό έχει μια ιδιαιτερότητα, αποτελεί ένα διάλογο ανάμεσα σε ποίηση και πρόζα. Τα πεζά κείμενα έχει γράψει ο πατέρας μου, ενώ η ποίηση είναι δική μου. Θέμα του βιβλίου είναι η αναζήτηση της Ουτοπίας, από δυο ανθρώπους διαφορετικής ηλικίας και διαφορετικού φύλου. Ο καθένας αναζητά μια δική του Ουτοπία, επιλέγοντας διαφορετικό μονοπάτι, στο τέλος του βιβλίου όμως, ο δρόμος δεν μπορεί παρά να είναι κοινός.

4) Πως κατάφερες να εκδόσεις δύο βιβλία μαζί; Συνήθως οι συγγραφείς συναντούν δυσκολίες στην έκδοση των βιβλίων..

Δυστυχώς, δεν αποτελώ εξαίρεση σε αυτό. Όντως υπάρχουν δυσκολίες, οι οποίες νομίζω τον τελευταίο χρόνο έχουν γίνει ακόμα πιο μεγάλες – όπως και σε όλους τους άλλους τομείς της ζωής μας, βέβαια. Έχω κείμενα που μένουν στο συρτάρι και κάμποσες αρνητικές απαντήσεις σε προτάσεις μου για έκδοση – στο ίδιο συρτάρι κι αυτές. Όσον αφορά στο πρώτο βιβλίο που κυκλοφόρησε από το Πολύτροπον, στάθηκα πολύ τυχερή. Συζητούσαμε για μια εντελώς διαφορετική έκδοση (μια σειρά από παιδικά παραμύθια) την περίοδο που έγραφα αυτό το βιβλίο. Όταν σε μια συνάντηση τους διάβασα ένα απόσπασμα, ζήτησαν να το δουν πρώτοι μόλις ολοκληρωνόταν. Δυο μήνες μετά, ήταν στα βιβλιοπωλεία! Στην έκδοση του δεύτερου βιβλίου βοήθησε η πρωτοτυπία με την οποία παρουσιάζεται το θέμα, αλλά και η “ποιότητά” του. Δεν έχω ασχοληθεί πολύ με την ποίηση (αν επέλεγα να βάλω μια ταμπέλα στον εαυτό μου, θα έλεγα ότι γράφω πολύ πιο άνετα δοκίμια, πρόζα) και ακριβώς για αυτό, τα ποιήματα του βιβλίου χαρακτηρίζονται από μια αγνότητα και μια έντονη εσωτερική μουσικότητα. Μοιάζουν με ποιήματα από άλλη εποχή, τόσο στη θεματολογία τους, όσο και στον τρόπο γραφής τους. Τα πεζά κείμενα του Βασίλη Καραμπακάκη από την άλλη, έχουν πάρει το Α’ Βραβείο Πεζογραφίας του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός, υπό τον τίτλο “Ο Κήπος ή Παραλλαγές στο Θέμα της Ουτοπίας”. Έχοντας αυτά τα “χαρτιά” στα χέρια μας, η αναζήτηση εκδοτικού οίκου ήταν κάπως πιο εύκολη. 

5) Τι θα .. εισπράξουμε, ως μηνύματα, από τα βιβλία σου; Αυτό με τους άντρες, πιστεύεις πως απευθύνεται μόνο στις γυναίκες, ή και οι άντρες πρέπει να μάθουν ορισμένα πράγματα;;;

Αυτά τα δυο βιβλία χαρακτηρίζονται από σημαντικές διαφορές – σε αντίθεση με τα επόμενα, που έχουν κοντινή θεματολογία. Το “Οι Άντρες είναι σαν τα παπούτσια” μοιάζει να είναι αυστηρά γυναικείο βιβλίο, στην πραγματικότητα όμως, απευθύνεται και στα δυο φύλα. Αυτό που έχουν να μάθουν από αυτό, τόσο οι γυναίκες, όσο και οι άντρες αναγνώστες, είναι ότι για να κάνουμε επιτυχημένες σχέσεις, αλλά και επιτυχημένους…χωρισμούς, πρέπει να αντιμετωπίζουμε τα πάντα με χιούμορ. Δεν υπάρχει τίποτα πιο αστείο από τους καυγάδες, τις διαφωνίες και τα σχόλια δυο ανθρώπων που έχουν ερωτική σχέση μεταξύ τους. Αν μπορέσουμε αυτό να το δούμε από απόσταση και να μην τα παίρνουμε όλα προσωπικά, τα πράγματα θα γίνουν πολύ πιο απλά. Αυτό είναι και το μήνυμα του βιβλίου, αν διαβάσει κανείς πίσω από τις λέξεις τα κρυμμένα νοήματα της σάτιρας και δεν μείνει σε μια επιφανειακή ανάγνωση. Η γυναικεία παρουσία ωστόσο υπάρχει, με έναν ιδιαίτερο τρόπο, και στο “Ένα Ξωτικό στον Κήπο της Ουτοπίας”. Στα ποιήματα κυριαρχεί, έτσι και αλλιώς, η γυναικεία ματιά στην αναζήτηση μιας ιδανικής αγάπης/σχέσης, που τελικά φαίνεται ότι δεν υπάρχει, ότι είναι δηλαδή μια ουτοπία! Στα πεζά από την άλλη, ο Κήπος αντιπροσωπεύει τον χαμένο παράδεισο, την Εδέμ, που υποσυνείδητα συνδέεται, όπως λένε και οι ψυχαναλυτές, με την νοσταλγία της παραδείσιας κατάστασης της ενδομήτριας ζωής. Σε συνειδητό, ατομικό επίπεδο αυτή η νοσταλγία εκδηλώνεται με την αναζήτηση της γυναικείας ερωτικής παρουσίας και σε συλλογικό, κοινωνικό επίπεδο με την αναζήτηση μιας ιδανικής κοινωνίας. Μια αχτίδα ελπίδας μέσα στα σκοτάδια της κρίσης, δηλαδή.

6) Πως βλέπεις τις σχέσεις των δύο φύλων σήμερα;

Οι σχέσεις των δύο φύλων –αλλά και όλων των ανθρώπων, γενικότερα- είναι περίπλοκες. Δύσκολα μπορούμε να τις διατηρήσουμε και να τις προστατέψουμε από τις φθορές της καθημερινότητας. Αυτό ισχύει, τόσο για τις ερωτικές σχέσεις, όσο και για τις φιλικές. Με τόσα άλλα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, είναι δύσκολο να βρούμε το χρόνο και τη διάθεση να ασχοληθούμε με τις σχέσεις μα, κι έτσι τις αφήνουμε να υπολειτουργούν, γεγονός που μας “ρίχνει” ακόμη περισσότερο συναισθηματικά, χωρίς πάντοτε να το αντιλαμβανόμαστε, εγκαίρως. Υπάρχουν κάποια στερεότυπα και χαρακτηριστικά, τα οποία επικαλούμαστε για να εξηγήσουμε τις διαφορές και τις ιδιαιτερότητες των δυο φύλων, στο τέλος της ημέρας όμως, είμαστε απλώς ανθρώπινα όντα, που έχουμε ανάγκη από επικοινωνία και κατανόηση. Καλό είναι λοιπόν, κατά τη γνώμη μου, να μειώσουμε λίγο την ταχύτητα με την οποία τα κάνουμε όλα στη σύγχρονη εποχή και να αφιερώσουμε περισσότερο χρόνο στον εαυτό μας και τις σχέσεις μας με τους άλλους. Μπορεί να μην μπορούμε πάντα να βρούμε ανθρώπους που έχουν τους ίδιους κώδικες επικοινωνίας και την ίδια ηθική με εμάς, αλλά σίγουρα, μπορούμε να αποφύγουμε εκείνους τους ανθρώπους που μας πληγώνουν. Και το βασικό πρόβλημα με τις σχέσεις των δυο φύλων σήμερα είναι ότι δεν επικοινωνούν άρτια και έτσι πληγώνουν το ένα το άλλο. Πρόβλημα, για το οποίο μοιράζονται την ευθύνη – όσο και να θέλω να ρίξω το φταίξιμο στον αντρικό πληθυσμό, δεν μπορώ!

7) Πότε θα εκδοθούν τα βιβλία σου, να τα περιμένουμε;

Έχω δυο νέα βιβλία που ελπίζω να κυκλοφορήσουν μέσα στο 2012. Υπάρχουν στο συρτάρι εδώ και κάποιο καιρό – το ένα έχει ήδη κλείσει τα δυο του χρόνια- και ύστερα από αρκετές διαπραγματεύσεις και αναζητήσεις, νομίζω πως έχει βρεθεί η κατάλληλη “άκρη” για να μπούνε στο τυπογραφείο. Τα πράγματα και για τα δυο βιβλία έχουν δρομολογηθεί, μέσα από αρκετές δυσκολίες και εμπόδια βέβαιa και προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες και τις ανάγκες του κοινού, που μεταβάλλεται, ελπίζω λοιπόν, καλώς εχόντων των πραγμάτων, να είναι πολύ σύντομα στα χέρια μου – και στα δικά σας βέβαια! 

8) Με τι άλλο ασχολείσαι πέρα από τη συγγραφή; (να σε γνωρίσουμε καλύτερα)

Κατά καιρούς καταπιάνομαι με διαφορετικά πράγματα και στη συνέχεια τα κρατάω, ή τα ξεχνάω ανάλογα με τη διάθεση μου και τις συνθήκες. Ασχολούμαι με τη μουσική, αλλά την εμπλέκω πάντοτε με τη συγγραφή, ή την επικοινωνία, γράφοντας στίχους, ή βοηθώντας άλλους μουσικούς να “μεταδώσουν” στο κοινό τους όσα θα ήθελαν μέσω της δουλειάς τους. Ζωγραφίζω, τραγουδάω, κάνω μεταφράσεις και επιμέλειες, και ανακατεύομαι συχνά πυκνά με την οικολογία. Αυτή την περίοδο, σατιρίζω την καθημερινότητα μέσα από την εβδομαδιαία στήλη μου στο musiccorner.gr και σχεδιάζω –χωρίς τον ξενοδόχο πιθανότατα- τα επόμενα βήματα μου στον καλλιτεχνικό χώρο.

9) Θα συνεχίσεις να γράφεις; Ετοιμάζεις και άλλο βιβλίο;

Σίγουρα θα συνεχίσω να γράφω! Και ελπίζω να συνεχίσω να μπορώ να εκδίδω τα κείμενα μου, γιατί είναι κι αυτό πολύ σημαντικό. Η αγορά του βιβλίου αλλάζει, διαμορφώνεται με διαφορετικό τρόπο, όσο όμως συνεχίζει να υπάρχει και να προσελκύει, έστω και ένα μικρό κοινό, θα ήθελα να είμαι κομμάτι της. Ως συγγραφέας, αλλά και ως αναγνώστης. Όσο για το αν ετοιμάζω κάτι νέο… Έχω κάτι στα σκαριά από παλιότερα, είναι νωρίς ακόμα να προβλέψω πως θα εξελιχθεί και αν θα καταφέρει να γίνει τελικά ένα ολοκληρωμένο βιβλίο (κάποιες ιδέες δεν είναι πάντα τόσο καλές και “υλοποιήσιμες” όσο φαίνεται στην αρχή), οι σχέσεις των δυο φύλων πάντως νομίζω πως θα συνεχίσουν να είναι το αγαπημένο μου θέμα. Με την πρώτη ευκαιρία, θα ήθελα να δοκιμάσω την τύχη μου και στη δημιουργία κάποιου σεναρίου για θέατρο.

10) Τι είναι η συγγραφή για σένα;

Η συγγραφή είναι μια πολύ παράξενη ενασχόληση, μια εσωτερική ανάγκη. Υπάρχουν μέρες που όσα θέλω να γράψω βγαίνουν αβίαστα στο χαρτί και το μόνο που “καθυστερεί” τη διαδικασία είναι η ταχύτητα με την οποία πληκτρολογώ. Υπάρχουν κι άλλες μέρες, που θέλω να πω πολλά, αλλά δεν ξέρω πώς να τα αποτυπώσω με λέξεις και χαζεύω ώρες την ίδια πρόταση και με πιάνει απελπισία. Σε αυτό έχει βοηθήσει αρκετά το κομμάτι των σπουδών μου, που αφορά στα ΜΜΕ. Γράφω σε μιαν άκρη τα πιο σημαντικά από αυτά που θέλω να πω και ξαναγυρνάω σε αυτά κάποια άλλη στιγμή, όταν μπορώ να τα εκφράσω καλύτερα. Έτσι λοιπόν, η συγγραφή είναι και εύκολη και δύσκολη μαζί, είναι πάντως σίγουρα μια καλή φίλη, γιατί με βοηθάει να βάζω τις σκέψεις μου σε σειρά και να λέω όσα δεν μπορώ να πω με κάποιον άλλο τρόπο. Και είναι πολλές οι στιγμές και κυρίως τα βράδια, που μπορώ να καταφεύγω στη συγγραφή και να ξεχνιέμαι πλάθοντας τους κόσμους που ταιριάζουν στην εκάστοτε διάθεση και ψυχολογία μου.

Με τις καλύτερες ευχές, από καρδιάς για καλή επιτυχία στα βιβλία σου Στέλλα, που θα τα διαβάσουμε σίγουρα, θα περιμένουμε και τα νέα σου “παιδιά”… Τίποτε δεν πρέπει να μένει στο συρτάρι σε όσους έχουν το χάρισμα του γράφειν… Προχώρα δυναμικά και κατέκτησε τον χώρο της λογοτεχνίας, κερδίζοντας τη θέση που σου αξίζει σ’ αυτή…


.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s