Συνέντευξη: Χαρά Σαμπανίδου – Με το γράψιμο είναι σαν να γεννιέται ένα παιδί

vathi_kokkino_i_agapi

Βαθύ Κόκκινο η Αγάπη – Χαρά Σαμπανίδου

Editorial από την Βένη Παπαδημητρίου για την Χαρά Σαμπανίδου

Διεκδικεί μια… θέση στο Φεγγάρι. Της ανήκει! Αυτό το Φεγγάρι, που έχουμε όλοι στη σκέψη μας, ρομαντικό, όμορφο, φωτεινό, μυστήριο..

Άλλοτε ολόγιομο, που μαγεύει βλέμμα και ψυχή, στέλνοντας το υπέροχο Φως του στη Γη… Από εκεί ψηλά, από το Σύμπαν όπου στέκεται.. Θαρρείς ακίνητο.. Μα κινείται..
Τεράστιος χώρος αποθήκευσης, το μυαλό της. “Συλλαμβάνει” τα πάντα με τις κεραίες της, κεραίες που διεισδύουν στα “εντός” του συνανθρώπου, συναισθήματα, σκέψεις, σε γεγονότα που συμβαίνουν γύρω της… Πιάνει με τις κεραίες της όσα δεν λέγονται.. Αλλά, υπάρχουν.. Έντονα, δυνατά συναισθήματα στο είναι της, ταλανίζουν την ίδια, αλλά και το χέρι που τα μεταφέρει στο χαρτί.. Γράφοντας, αισθάνεται ένα χάδι στην ψυχή της.. Λύτρωση..

Πάντα της έλεγα, να μας δίνει τη χαρά της! Καθώς το όνομά της είναι Χαρά και το ελάχιστο εικονικό πέρασμά της στο διαδίκτυο, σκορπά πράγματι Χαρά και αισιοδοξία..


Χαρά Σαμπανίδου. Συγγραφέας με.. αιτία. Και ζωγράφος! Τα χρώματα παίζουν ιδιαίτερο ρόλο στη ζωή της… Δεν θα πω περισσότερα για εκείνη.. Αρκεί να διαβάσετε τα λόγια της, τις σκέψεις της, τα όσα μοιράστηκε μαζί μου…
Είμαι σίγουρη πως θα την αγαπήσετε και θα της δώσετε τη θέση που της ανήκει. Στο Φεγγάρι.. Εκεί όπου θέλει να πάει και η αγαπημένη μου ανιψιά, η Ζένια και της είπα: “Μωρό μου θα κρυώσεις”, ενώ η καρδιά μου πόνεσε με αυτή τη φράση, καθώς αισθάνθηκα πως έχει τάσεις φυγής… βαθύτερες συγκρούσεις, που την ωθούν στο να θέλει να ξεφύγει..
Αν ξέρω ότι είναι με τη Χαρά Σαμπανίδου, εκεί ψηλά, θα είμαι πιο ήσυχη…
Γνωρίστε μαζί μου, την υπέροχη συγγραφέα, την υπέροχη ψυχή και γραφή, της Χαράς…

♦  Η Βένη Παπαδημητρίου συζητά αποκλειστικά με την Χαρά Σαμπανίδου για το Womland.
1) Πότε είχες την πρώτη επαφή με το… γράψιμο;

Στην αρχή δεν έγραφα… κατέγραφα… Από μικρή ηλικία είχα πολλά ερεθίσματα, εικόνες δυνατές και με έντονα συναισθήματα, από μια χώρα όπου το παιδικό μυαλό εντυπωσιάζεται και μαγεύεται. Γεννήθηκα στην Κων/πολη, εκεί μεγάλωσα κι από κει κουβαλάω μια παιδική ζωή, σαν ανατολίτικο παραμύθι. Κατέγραφα λοιπόν, στην ψυχή μου όσα αισθανόμουν γύρω μου, όσα προλάβαινε με ταχύτητα η ελεύθερη σκέψη, πριν από το μελάνι. Αποθήκευα τα συναισθήματα μου, έχτιζα κόσμους μέσα μου, σαν άγραφες σημειώσεις, που αργότερα θα μπορούσα να τις ανασύρω, σαν μέσα από μια μηχανή αναζήτησης και να τις περάσω στο λευκό χαρτί. Δίχως προορισμό κι αποδέκτη, αλλά μόνο για μένα. Η πρώτη μου επαφή λοιπόν με το γράψιμο, ήταν όταν ακόμα δεν έγραφα, αλλά εν αγνοία μου δημιουργούσα στην ψυχή μου τον μαγικό κόσμο των συναισθημάτων. Από κει πήρα το υλικό, από κει και το μελάνι.

2) Πως εμπνεύστηκες και άρχισες και γράφεις; Υπήρξε κάτι το δυνατό που σε ενέπνευσε; Tι έγραψες για πρώτη φορά;

Πάντα έγραφα και πάντα σημείωνα τις σκέψεις μου και τα συναισθήματα μου στο ημερολόγιο μου. Ήταν μια ανάγκη δική μου που την… κληρονόμησα από τη μητέρα μου. Όμως, πολλές φορές έγραφα διάφορες ιστορίες, για μένα και για το συρτάρι μου, άλλωστε δεν είχα το χρόνο να κάνω κάτι παραπάνω, αφού μετά το σχολείο έκανα δική μου οικογένεια με τρία παιδιά, με πολύ μικρή διαφορά μεταξύ τους. Ο χρόνος μηδαμινός κι οι υποχρεώσεις πολλές. Έτσι, πέρασαν κάποια χρόνια, μα το πάθος μου για πάσης φύσεως δημιουργία, γινόταν ολοένα και περισσότερη ανάγκη. Ώσπου, σε κάποια πολύ δύσκολη στιγμή της ζωής, όταν δηλαδή ξαφνικά έφυγε από τη ζωή η μητέρα μου, ένιωσα πολύ έντονη αυτή την ανάγκη, δίχως όμως να πιστεύω ότι θα μπορούσε αυτό να βγει σε μορφή βιβλίου και να διαβαστεί από το κοινό. Ήταν καλά προφυλαγμένο στα ζεστά του, στο συρτάρι μου, όπως όλα τα άλλα. Αυτός που με ενθάρρυνε ήταν ο άντρας μου και πίστεψε, πριν από μένα, σε μένα. Εγώ πάντα αθόρυβη, συνεσταλμένη και δίχως να μιλάω ποτέ για μένα, να κάνω ένα τέτοιο σάλτο; Δεν είμαι εγώ για τέτοια… Έλεγα, κάθε τόσο. Η εξομολόγηση μια φίλης μου κι η επιθυμία της να γράψω τη ζωή της σε βιβλίο, με κράτησαν δυο νύχτες άυπνη και την τρίτη, δεν άντεξα το ξενύχτι και της είπα ότι θα προσπαθήσω. Μου είπε “Χαρουλάκι μου, σου έχω εμπιστοσύνη και θα τα καταφέρεις.”. Έτσι γεννήθηκε το πρώτο μου βιβλίο η “Ίριδα” μου. Δεν θα ξεχάσω την φόρτιση και τα συναισθήματα, το διάστημα που το έγραφα. Την αγωνία, τη λαχτάρα, τη χαρά μου. Ήταν σα να κυοφορούσα το πρώτο μου παιδί … Μια πρωτόγνωρη εμπειρία, μια εξερεύνηση σ’ έναν άγνωστο κόσμο, σε σκοτεινά μονοπάτια, αλλά τελικά δεν χαθήκαμε και βρήκαμε το μονοπάτι εκείνο, που οδηγεί στο ξέφωτο…

3) Πως αισθάνεσαι όταν γράφεις;

Είναι ένα συναίσθημα δυνατό, γεμάτο μαγεία, πάθος, λύπη, έρωτα κι αγάπη. Είναι εσωτερική ανάγκη, βάλσαμο και χάδι στην ψυχή μου. Είναι μια συνεύρεση, μια ερωτική διαδικασία που αναζωογονεί τα κύτταρα μου. Είναι ένα παιδί που γεννιέται.

4) Λειτουργείς μοναχικά στη συγγραφή; Δηλαδή, απομονώνεσαι από την οικογένεια σου, στο χώρο σου για να γράψεις;

Έχω το χώρο μου, έχω τις στιγμές μου, αλλά δεν απομονώνομαι από την οικογένειά μου και δεν χάνομαι από τα πρόσωπα που αγαπώ και μ’ αγαπούν. Δεν αλλάζει η καθημερινότητα μου και μοιράζομαι το χρόνο μου. Γενικά, επειδή είμαι αθόρυβη και δεν το φωνάζω αυτό που κάνω, δεν θα καταλάβουν οι άλλοι πότε βρήκα το χρόνο κι έκανα κάτι τόσο χρονοβόρο. Άλλωστε, η εποχή που με εμπνέει στο να γράφω, είναι ο χειμώνας, που αναγκαστικά περιορίζομαι περισσότερες ώρες στο σπίτι μου, που σκοτεινιάζει νωρίς και μπορώ και συγκεντρώνομαι. Δίχως όμως, να βάλω περιορισμούς στον εαυτό μου. Σε ότι κάνω, θέλω την ελευθερία μου πάνω απ’ όλα.

5) Έχεις εκδώσει τέσσερα βιβλία προς το παρόν.. Θα μας τα… συστήσεις;

Το κάθε μου βιβλίο, για μένα είναι σημαντικό, ξεχωριστό κι αγαπημένο. Γι αυτό κι όταν με ρωτούν πιο είναι το αγαπημένο σου παιδί, είναι αδύνατον να τα ξεχωρίσω. Όλα τα αγαπώ και το καθένα είναι ξεχωριστό και μοναδικό. Για μένα…
Η “Ίριδα” είναι το πρώτο μου βιβλίο, μια εξερεύνηση σε άγνωστο κόσμο, σε σκοτεινά μονοπάτια, που δεν ήξερα που θα με βγάλουν. Με την ηρωίδα μου, την Αμαλία, πρόσωπο υπαρκτό, χαθήκαμε, πέσαμε, σηκωθήκαμε, πονέσαμε, μα τελικά βρήκαμε το μονοπάτι που οδηγεί στο ξέφωτο. 

Ακολούθησε “Το φιλί ήταν του ανέμου”. Ένα ‘φιλί’ που δεν έφτασε ποτέ στον προορισμό του, στον αποδέκτη του και τι κρίμα… πάντα ένας άνεμος το έπαιρνε μακριά. Μια δυνατή και συγκινητική ιστορία, με πολλά αληθινά στοιχεία.

Ο κύκλος της βροχής”. Ήταν μια σπίθα στην αρχή… Έτσι ακριβώς… μια τόση δα σπίθα ήταν αρκετή, για να γίνει η έκρηξη και να γεννηθεί αυτό το βιβλίο. Με την ηρωίδα μου, τη Λουΐζα, ταξιδέψαμε, ονειρευτήκαμε, προδοθήκαμε, αλλά βρήκαμε τη χαρά που οδηγεί στην αγάπη εκείνη, που με το χρόνο δεν έχουν σβήσει τα σημάδια της.

Βαθύ κόκκινο η αγάπη”. Η Αντιγόνη μου, είναι πρόσωπο υπαρκτό! Μια δυνατή και συγκλονιστική ιστορία, σαν αυτές που λες ότι δεν γίνονται, ούτε στα έργα. Κι όμως, η ζωή ξεπερνάει τη σφαίρα της φαντασίας κι επιφυλάσσει πολλές εκπλήξεις. Ένα βιβλίο με πολλές συγκινήσεις κι ανέλπιστες ανατροπές, που δεν αφήνουν κανέναν ασυγκίνητο.

6) Τι είναι η συγγραφή για σένα;

Εσωτερική ανάγκη και κατάθεση ψυχής. Σκέψεις και συναισθήματα, που έχουν συσσωρευτεί και ψάχνουν διέξοδο. Να εκφραστούν ελεύθερα. Οι κεραίες μου είναι ευαίσθητες κι ανοικτές, σ’ οτιδήποτε συμβαίνει γύρω μου. Τα αντιλαμβάνομαι με το δικό μου τρόπο, τα βλέπω με τα δικά μου μάτια και τότε λειτουργεί αυτόματα η φαντασία. Δεν έχω άλλη επιλογή από το να τα καταγράψω… έτσι λοιπόν, αρχίζει η μαγεία της δημιουργίας….

7) Περνάς μηνύματα μέσα από τα βιβλία σου και ποια είναι αυτά;

Πιστεύω ότι περισσότερο είναι ανάγκη επικοινωνίας, ανάγκη να μοιραστώ τα συναισθήματα μου, το δημιούργημά μου μέσα από τις σελίδες του βιβλίου, να νοιώσουν κι οι άλλοι, ότι ένοιωσα κι εγώ. Να τους έχω συνοδοιπόρους σ’ ένα μαγευτικό ταξίδι που το προετοίμασα με την καρδιά και την ψυχή μου.

8) Κινείσαι στο χώρο της φαντασίας; Δηλαδή πλάθεις ιστορίες έξω από τα πραγματικά γεγονότα;

Όχι, δεν έχει προκύψει μέχρι τώρα. Η φαντασία μου παίζει τρελά παιχνίδια, πολλές φορές με ξαφνιάζει κι εμένα, θέλω να αποδράσω από την πραγματικότητα, αλλά εντός των πλαισίων.

9) Είχαν επιτυχία τα βιβλία σου; Είσαι ευχαριστημένη;

Όχι, δεν είμαι καθόλου ικανοποιημένη από την μέχρι χθες συνεργασία μου με τον εκδοτικό οίκο που τα ανέλαβε. Πιστεύω ότι αδικήθηκαν και δεν είχαν την ανάλογη μεταχείριση. Τα βιβλία μου αγαπήθηκαν από μόνα τους, από όσους έτυχε να τα διαβάσουν. Είμαι υπερήφανη για τα τέσσερα πνευματικά μου παιδιά. Τα λατρεύω! Είναι τα καμάρια μου!!!

10) Συνάντησες δυσκολίες την πρώτη φορά στην έκδοση του πρώτου βιβλίου σου, ή το δέχτηκαν αμέσως;

Συνάντησα δυσκολίες, όμως δεν θέλω να κοιτάω το παρελθόν, γιατί θα χάσω την ελπίδα μου για το μέλλον.

11) Πώς βλέπεις τους νέους συγγραφείς; Αξίζουν όλοι;

Δεν θέλω να κρίνω κανέναν, ο καθένας κάνει αυτό που αισθάνεται κι αυτό που του βγαίνει. Γράφει γιατί κάτι έχει να πει, με το μυαλό και την ψυχή του κι αυτό είναι σημαντικό. Υπάρχουν νέοι συγγραφείς που όντως αξίζουν κι είναι αρκετοί. Οι αμερόληπτοι αναγνώστες θα τους κρίνουν και θα αναδείξουν το πόνημά τους. Πάντως, για μένα μετράει πρώτα ο παράγοντας άνθρωπος κι εδώ, αλλά και σ’ όλους τους τομείς της ζωής. Έξω από τίτλους, θέσεις και βαθμίδες. Καλό είναι να ήμαστε όλοι προσιτοί, απλοί κι όχι εριστικοί στη συμπεριφορά και στην κριτική μας. Δεν είναι υποχρεωτικό ένα βιβλίο να αρέσει σε όλους κι εξαρτάται από το τι θέλει ο αναγνώστης να προσκομίσει από ένα βιβλίο.

12) Σύντομα εκδίδεται το πέμπτο βιβλίο σου… Ποιος είναι ο τίτλος και σε τι αφορά;

Ακριβώς!!! Το Μάιο περιμένω να εκδοθεί το πέμπτο μου βιβλίο από τις εκδόσεις “Ενάλιος Ωκεανός”, με τίτλο “ΜΙΑ ΘΕΣΗ ΣΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ…”. Ειλικρινά είμαι χαρούμενη και λαχταράω τη στιγμή που θα το πάρω στην αγκαλιά μου. Το στερνοπούλι μου!!! Είμαι σίγουρη πλέον, ότι με αυτή τη συνεργασία, θα έχει την ανταπόκριση που του αξίζει… Είναι ένα βιβλίο πολύ ελκυστικό κι είμαι σίγουρη ότι θα αγαπηθεί.

[youtuber youtube=’http://www.youtube.com/watch?v=md66K5ebLtg&feature=share’%5D

13) Πιστεύεις πως εν μέσω κρίσης το βιβλίο κρατιέται ψηλά, ή το έχει… παραγκωνίσει η κρίση;

Σίγουρα η κρίση μαζί με τόσα άλλα έχει επηρεάσει και το βιβλίο, καθώς δεν είναι είδος πρώτης ανάγκης. Όμως, τους δύσκολους καιρούς που ζούμε, ο κόσμος έχει περισσότερη ανάγκη από πνευματική τροφή κι είναι άδικο να το στερηθεί.

14) Τι σκέφτεσαι για το μέλλον; Θα συνεχίσεις να γράφεις;

Έχουμε ανάγκη να ελπίζουμε και να αισιοδοξούμε για να μπορούμε να κρατηθούμε στη ζωή. Να ήμαστε σωματικά και ψυχικά υγιείς. Το να μπορώ να γράφω είναι σημαντικό κι ανάγκη ψυχής. Ανάταση ψυχής, θα έλεγα… Ήδη αυτό το διάστημα γράφω το 6ο μου βιβλίο κι όπως καταλαβαίνεις, είμαι σε περίοδο δημιουργίας κι αναγέννησης.

15) Πιστεύεις πως ο χαρακτήρας του συγγραφέα διαφέρει από τους άλλους; Eίναι ιδιόρρυθμος κ.λ.π;

Πιστεύω πως ο συγγραφέας, είναι ένας ευαίσθητος, σκεπτόμενος άνθρωπος, μα κι επικοινωνιακός. Μετράει την λεπτομέρεια και την παρατηρεί με μεγεθυντικό φακό, ακόμα και τα σημεία που δεν είναι σε εμφανές σημείο, αλλά κρυμμένα πίσω από λέξεις κι εικόνες. Όταν ένας άνθρωπος είναι δημιουργικός, με έντονα συναισθήματα και με ανεπτυγμένη τη φαντασία, δεν νομίζω ότι είναι ιδιόρρυθμος. Είναι ένα άτομο που εκτίθεται με το δημιούργημά του και τις ευαισθησίες που το γεννούν.

16) Εκτός από τη συγγραφή, κάνεις και κάτι άλλο;

Οτιδήποτε δημιουργικό, για μένα είναι πρόκληση και τρόπος έκφρασης. Μια άλλη μεγάλη μου αγάπη, είναι η ζωγραφική. Μια παράλληλη σχέση… έρωτα θα έλεγα… Όταν μπαίνει η άνοιξη κι η φύση είναι σε αναπαραγωγή, με τα χρώματα και τα αρώματα της, παίρνω κι εγώ τα πινέλα μου, τα σωληνάρια μου κι όλα τα υλικά μου κι ασχολούμαι με πάθος με τα έργα μου. Όταν ζωγραφίζω, ανανεώνονται τα κύτταρα μου, είμαι χαρούμενη και φέρομαι σαν ανέμελο παιδί… Τα χρώματα παίζουν σημαντικό ρόλο στη ζωή μου…

 

Σύντομο βιογραφικό Χαράς Σαμπανίδου

Γεννήθηκα στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί έζησα μέχρι τα δώδεκα μου χρόνια.
Το αεροπλάνο που μας έφερε στην Ελλάδα, ήταν το πέταγμα για την ελευθερία. Το μόνο που μας έλειπε, γιατί όλα τα άλλα μας τα πρόσφεραν απλόχερα οι γονείς μας, μαζί με την αγάπη τους.
Το Παλαιό Φάληρο και το Καλαμάκι, είναι περιοχές που έζησα κι αγάπησα κι είναι βαθιά χαραγμένες στη μνήμη μου. Σταθμός στη ζωή μου.
Με σκοπό πάντα κάτι καλύτερο και μια πιο ποιοτική κι ανθρώπινη ζωή, το 1982 εγκατασταθήκαμε με τον άντρα μου και τα τρία μας παιδιά, στο Πορτοχέλι.
Οι ασχολίες μου και τα ενδιαφέροντα μου, πολλές κι ως επί το πλείστον καλλιτεχνικές.

Προηγούμενα μυθιστορήματα μου είναι: Ίριδα – Το φιλί ήταν του ανέμου – Ο κύκλος της βροχής – Βαθύ κόκκινο η αγάπη.

.

Advertisements

One thought on “Συνέντευξη: Χαρά Σαμπανίδου – Με το γράψιμο είναι σαν να γεννιέται ένα παιδί

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s